خانه / فهرست اصلی / ادبی / شعر / از تلخنای‌ جان / شعر صمد شعبانی

از تلخنای‌ جان / شعر صمد شعبانی

صمد شعبانی/

من مُرده‌ام در دهان خویش،

میان خالیِ زندگی

نامی بر من بگذار

تا آغاز شوم.

 

نگاه کن!

تندیس ماهی از آب نمایان شد

در طُغیان یک موج،

فرو شد برج نمک در تن خاک

ازهُرم یک نگاه،

میان هیاهو و هوای دَمه‌یِ روز پَلشت

واژه‌ها تاراج شدند.

به هجای نخست

صدا کن مرا.

۲۰/۱۲/۱۳۸۸

صمد شعبانی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*