خانه / فهرست اصلی / ادبی / شعر / گناه / شعر علیرضا رشیدی

گناه / شعر علیرضا رشیدی

   علیرضا رشیدی/
بدبخت ترین مردم هم بر من گریستند
انسان‌های مفلوکی که همه عمر به آن‌ها صدقه می‌دادم
بر من گریستند
حتی مردان
حتی زنان
بچه در میان‌شان ندیدم
جای شکرش باقی بود
در پست‌ترین لحظات زندگیم
حتی
خود نیز برخود گریستم
علیرضا
۱۳۸۱

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*