خانه / فهرست اصلی / ادبی / شعر / من / شعر علیرضا رشیدی

من / شعر علیرضا رشیدی

من

علیرضا رشیدی/

 

ناباورانه به من می‌نگرم

او را در آینه می‌بینم

آن چشم‌ها…

آن صورت…

راستی من شما را قبلاً ندیده‌ام؟

دیروز همین‌جا بود اتفاقاً !

اما نه…

او چشمانش قطعاً روشن‌تر بود

چشمان شما غریباً مات است !

ناغافل آینه را درهم می‌شکنم

تکه‌های آن‌را چه کنم؟

گه‌گاه

یکی از آن‌ها

در افکارم فرو می‌رود.

 

پاییز ۱۳۸۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*